دیوید فینچر

 

- بعضی‌ها می‌گویند که میلیون‌ها راه برای ساختن یک صحنه وجود دارد اما من این‌طور فکر نمی‌کنم. به نظر من دو راه وجود دارد و آن یکی اشتباه است.

متولد 28 آگوست سال 1962 در دنور آمریکاست. شهرتش به خاطر نمایش تیره و سبک‌دار او از تجربیات تلخ انسانی است.
دیوید در 8 سالگی تحت تاثیر فیلم کلاسیک «بوچ کسیدی و ساندانس کید» با یک دوربین 8 میلیمتری شروع به ساختن فیلم کرد. فیلمسازی برای بچه‌ای که تمام روز را می‌توانست صرف نقاشی کشیدن، مجسمه سازی و عکس گرفتن بکند کار فوق‌العاده‌ای بود. او از رفتن به مدرسه فیلمسازی سر باز زد و مستقیما وارد صنعت فیلمسازی شد. او ابتدا دوربین حمل می‌کرد و در کارهای یدی کمک می‌کرد. بعد از آن کاری در «ایندستریال لایت اند مجیک» در سال 1980 کاری پیدا کرد و در تیتراژ فیلم «بازگشت جدای» نامش ذکر شد. او تا سال 1984 آن‌جا ماند. در آن سال دیوید کمپانی را ترک کرد و مستند «ضربه به طبل زنده» را ساخت. او با توجه به توانایی‌اش در این فیلم وارد ساخت تبلیغات تلویزیونی شد. اولین کارش تبلیغی برای انجمن سرطان آمریکا و یک کار تند و گزنده بود که جنینی را در حال کشیدن سیگار نشان می‌داد. بعد از آن تبلیغاتی برای شرکت‌های رولون، کانورس، نایکی، پپسی و لوایز ساخت و کم کم متوجه شد که عرصه ویدیوهای موسیقی جای بهتری برای گسترش راهش است.

ادامه نوشته

کروماکی چیست ؟

1- کروماکی و تصویر کروماکی چیست؟
2- بررسی رنگ ها در کروماکی
3- چطور یک پرده کروماکی بسازیم
4-نورپردازی و سوژه در کروماکی
5- چطور با یک دوربین هندی کم یا نیمه حرفه ای کروماکی بگیریم
6- تصویربرداری کروماکی
7- تدوین کروماکی

اول - تصویر کروماکی چیست؟

کروماکی به فرایندی می گویند که در آن یک طیف رنگ با دامنه و فرکانس مشخص از تصویر اصلی جدا می شود. این رنگ می تواند هر طیفی باشد.
در سال 1950 آرتور ویدمر تحقیقاتش را در کمپانی کداک و با همکاری استودیو وارنر برای ایجاد این تکنیک آغاز کرد. 8 سال بعد وارنر اولین تصویر کروماکی را با استفاده از یک پرده آبی در ابعاد کوچک در فیلم پیرمرد و دریا (با بازی اسپنسر تریسی و آنتونی کوئین) به وجود آورد.

در باند فرکانس تصویر ویدئو 3 شاخصه مهم وجود دارد که به آن YUV می گویند. دو شاخصه مهم آن که به درد کار ما می خورد رنگ (Choromilance) و نور (Luminance) هستند. تصویر ویدئو همیشه این دو را جدا از هم ارسال می کند. به همین خاطر به این فرایند Camponent (مجزا) می گویند. یکی از مهمترین شاخصه های دوربین های ویدئو در توانایی ارسال و ضبط رنگ و نور است. هرچقدر دوربین ها بتوانند دامنه فرکانس بالاتری در حفظ این دو داشته باشند حرفه ای تر و گران ترند. امکان دارد تصویر یک دوربین 20 میلیون تومانی با یک هندی کم 1 میلیون تومانی در نگاه اول 19 میلیون تومان اختلاف نداشه باشد. اما همین شاخصه کیفی و چند شاخصه فنی دیگر کیفیت اصلی دوربین ها را مشخص می کند. مثل فرق یک پیتزای اصل ایتالیایی است با یک پیتزای وطنی. هر دو در نگاه اول یک جور هستند با مواد مثل هم. اما این کجا و آن کجا!.
در تصویر کروماکی ، نرم افزار یا سخت افزار مخصوص کروماکی ، طیف رنگ کروماکی را از دامنه رنگ جدا می کند. همانطور که گفتم کیفیت این جدایی بسته به کیفیت ضبط دامنه رنگ دارد. در ایران بهترین دوربین برای کروماکی هنوز دوربین قدیمی بتاکم 637 است. چون کیفیت پهنای فرکانسش 4:2:2 است. یعنی 2 لایه مخصوص رنگ و 2 لایه هم مخصوص نور . این حداقل استادارد Broadcast است. حتی دوربین حرفه ای 135 هم نمی تواند به خوبی بتاکم کروماکی بدهد. چون اساسا کیفیت DV فرکانس 4:1:1 است. البته این دلیل نمی شود که نتوانیم با مثلا دوربین XL1 یا PD-170 کروماکی بگیریم. برای کار ما همین کیفیت هم کافی است. سیستم های جدید تر (مثل دیجیتال بتاکم ) حتی با کیفیت 4:4:4:4 هم فیلم برداری می کنند.
تصویر مجزا برای مونیتور های RGB هم به کار می رود که البته ربطی به این بحث ندارد.

ادامه نوشته

فیلم کوتاه، یک رسانه جدید؛ يادداشتی از مرجان رياحی

مرجان ریاحی
برگزار کنندگان جشنواره فیلم کن به تازگی اعلام کردند که به مناسبت شصتمین سالگرد برگزاری این جشنواره، ۳۵ کارگردان مشهور سینمای جهان فیلم‌های کوتاهی می‌سازند تا ورود معتبرترین رویداد سینمای جهان به دهه هفتم عمر خود اینگونه گرامی داشته شود.
نگاهی به فهرست این کارگردان‌ها نشان می‌دهد که سفارش ساخت فیلم در این مجموعه به فیلمسازانی سفارش داده شده که یا آثارشان در کن جایزه به دست آورده و یا حداقل سابقه حضور مستمر در این جشنواره را داشته‌اند. طبق انتظار، نماینده ایران در این فهرست، عباس کیارستمی است که در کنار بزرگانی مانند رومن پولانسکی، برادران کوئن، ویم وندرس، یوسف شاهین، مایکل چیمینو، دیوید کراننبرگ، برادران داردن، آکی کوریسماکی و لارس فن تریه فیلم کوتاه سه دقیقه‌ای می‌سازد.
اما فارغ از وسوسه نام‌ها، آنچه اهمیت دارد، انتخاب مدیوم فیلم کوتاه برای چنین مناسبتی است. ایجاز و فشرده‌گویی که مهم‌ترین هویت فیلم کوتاه را تشکیل می‌دهد، معمولا در چنین موقعیت‌هایی بهترین فرم را برای طرح دیدگاه‌های گوناگون فراهم می‌آورد. هر یک از این فیلمسازان بزرگ سه دقیقه فرصت دارند تا هر آنچه می‌خواهند و می‌توانند درباره کن بگویند. در صدمین سالگرد اختراع سینما نیز مشابه چنین موقعیتی ایجاد شد و تعدادی از مهم‌ترین فیلمسازان زنده سینمای دنیا ظرف صد ثانیه درباره سینما به زبان سینما حرف زدند. جالب است که توجه کنیم اینها کارگردانانی هستند که هنگام ساخت آثار خود، معمولا به عنوان مولف، درباره تمام جزئیات از جمله زمان بندی فیلم تصمیم می‌گیرند. اما در چنین موقعیت‌هایی بر اساس سفارش و البته به اختیار خود «محدود» و «مقید» می‌شوند در یک زمان کوتاه تصاویر ذهنی خود را خلق کنند. چه مدیوم دیگری جز فیلم کوتاه می‌تواند چنین محدودیت و قیدی را برای بزرگان سینما رقم بزند و اینچنین خود را به آنها تحمیل کند؟

ادامه نوشته

«نيوه‌مانگ» آخرين ساخته بهمن قبادي در جشنواره آدلايد به نمايش درخواهد آمد.

سومين دوره اين جشنواره كه در كشور استراليا و از تاريخ 3 تا 13 اسفند (22 فوريه تا 4 مارس) برگزار مي‌شود، به نمايش آثار سينماي جهان در بخش‌هاي مختلف خواهد پرداخت. فيلم «نيوه‌مانگ» در اين دوره جشنواره براي نمايش در بخش‌هاي «مسابقه اصلي»، «نيو كراند هوپ» و «سينماي جهان» انتخاب شده است كه نمايش‌هاي آن در روزهاي 8، 10 و 11 اسفند (27 فوريه، 1 و 2 مارس) خواهد بود.
هم‌چنين در حاشيه اين جشنواره و از تاريخ 20 اسفند 1385 تا 2 فروردين 1386 (11 تا 22 مارس) نيز يك كارگاه فيلم‌سازي (ورك‌شاپ) توسط هيئت فيلم استراليا برگزار خواهد شد كه قبادي به عنوان استاد راهنما در آن حضور خواهد يافت. اين كارگاه كه در لابراتوار تحقيقاتي لانگ‌بلك برگزار مي‌شود به هشت فيلم‌ساز كوتاه امكان خواهد داد تا نخستين فيلم بلند خود را با مشاوره استادان مدعو بسازند. هر استاد راهنما با 4 فيلم‌ساز كار خواهد كرد و هم‌چنين يكي از فيلم‌هاي خود را به نمايش گذاشته و دربارة آن به پرسش و پاسخ خواهد پرداخت. بهمن قبادي در اين كارگاه پشت صحنة فيلم «لاك‌پشت‌ها هم پرواز مي‌كنند» را نمايش خواهد داد.